حرف های پراکنده GitHub
حرف های پراکنده Rss

صرفا جهت گریه

نوشته شده توسط بیژن | در دسته روزنامه | نوشته شده در ۲۵-۰۶-۱۳۹۷

۰

ما ایرانی ها جقدر بدبختیم ها! اوج آمالمون اینه فرار کنیم بریم اونور از شر بدبختی های اینجا راحت شیم. می ریم اونور تازه می بینیم کلی داستان هم اونور داریم. از خونواده دوریم از شهر و دیارمون دوریم و هزار تا مشکل دیگه. تو همین فکرا بودم که فیلم Dunkirk از جنگ جهانی دوم رو دیدم. سختی های جنگ رو به نشون می داد. صحنات له شدن ملت، خفه شدن زیر آب و خوشحال شدن با دو زار غذا و … احساس کردم اون قدرا هم بدشانس نیستیم ها. درسته تو طول و عرض جغرافیایی یکم بدشانسی اوردیم ولی خدا رو شکر  غذا داریم سقف داریم مهم تر از همه له نمی شیم زندگیه دیگه مشکلات همیشه هست.

تازه ایران یه مزیت ویژه داره که هیچ جای دنیا نیست. می پرسید چی؟ بابا یکم دقت کنید می بینید دیگه…. تو ایران انقدر اتفاقای عجیب تو مملکت می افته که زندگی می شه پر تنوع، هیشکی افسرده نمی شه. برید ببینید الان آمریکایی ها چقدر بخاطر روزمرگی افسرده شدن  به پوچی رسیدن بدبختا! بجاش دولت تدبیر و امید، برای جلوگیری از این بحران خطرناک خودش بحران های مختلف رو توی دل ملت پمپاژ می کنه و حتی اجازه عادی شدن رو هم به زندگی نمی ده چه برسه به روزمرگی. می بینید چقدر مسیولین به فکر مان. چقدر صلاح ما رو می خوان حالا هی ناشکری کنید. واقعا جا داره خدا قوتی بگیم به روحانی و دوستان

پ.ن: دلیل زود انتشار کردن این پستم یه مطلبی بود با نام “در این شرایط چه کنیم” از بلاگ آقای حمید طهماسبی. بلاگش رو دوست ندارم ( پس چرا می خونم؟ شاید بلازوخیست دارم ) ولی این یدونه مطلبش کفرمو درآورد و می خوام راجع بهش بنویسم.

در این شرایط چه کنیم؟

“شرایط ایران الان وخیمه” چیز جدیدی نیس برام. ۵ ۶ ماه پیش قشنگ می دیدم همچین روزی رو همونطور که شرایط ۴ ۵ ماه دیگه رو رییس محترم اتاق بازرگانی دیده (قحطی و …)! دوستمون تو بلاگش نوشته کسب و کار کنید حتی اگه ضرر می کنید. چقدر احمقانه. من همیشه اعتقاد دارم در هر شرایطی! هر شرایطی! آدم می تونه تمام شرایط بد اطرافش رو به نفع خودش عوض کنه و اگه نتونست، مشکل چیزی نیست جز عقل ناقص اون فرد. حالا هم همه می گن شرایط بده و … ولی اینجا می خوام بگم چطور می شه این شرایط بد رو به بهشتی تبدیل کرد که با جتی کار کمتر درآمد بیشتری داشت (ماحصل نتیجه کار های یکی از دوستان باهوشم که این روند رو واقعا داره عملی می کنه و گرنه من که جزء دسته دوم یعنی ناقص عقل هام)

حرف زدن سادست پس کاراهایی رو که واقعا انجام دادم رو می گم. من در دو مرحله یکبار حدود بهمن ماه و یک بار در اردیبهشت تمام دار و ندارمو دلار کردم که اول دوست دارم بگم منشا این تصمیم کجا بود. منشا اش خیلی ساده دستگیری کلی دلال ارز و بستن حساب تعداد زیادی از طلا فروش ها بود. اعتصابی که از اسفند ماه بالا کشید و بسیاری از صرافی ها رو تعطیل کرد که کاملا گوشزد بالارفتن فواره ای نرخ ارز بود. منم عزمم رو جزم کرد که نصف بیشتر سرمایم رو دلار کنم. زنگ خطر بعدی سیاست ویرانگر ارز ۴۲۰۰ بود که مطمین شدم یا الان یا هیچوقت کل سرمایم رو باید دلار کنم.

متاسفانه برای من الان دیگه پولی نمونده که باهاش کاری کنم ولی فرضیات ادامه با داشتن ۱۰۰ ملیون سرمایه ست.

فصل فصل موج سواری

من سعی می کنم این روزها کمتر سرکار برم. چون خوب یا بد همه مردم درآمدشون یک سوم شده و کدوم احمقی با این درآمد می ره سرکار؟ توی این شرایط جای کار کردن جایی که ته ماه ۳ ۴ تومن بیشتر کف دستتون نمی ذاره یا کار کردن رو یه ایده مضخرف استارتاپی که اصلا معلوم نیس کدوم آدم احمقتری می خواد روش سرمایه گذاری کنه بهتره پاشید برید بازار و با سوار شدن روی نوسانات شدید ارزی که همه فقط نگاش می کنن و می گن “وای امروز رفت بالا بدبخت شدیم” با یکم خردمندی از این قعر و صعود ها ته ماه ۱۵ ۲۰ تومن کاسب شید.

بدیهیه که جور این ۱۵ ۲۰ تومن رو که شما مفت مفت درمیارید، کسایی می کشن که ریالی کار می کنن. راننده تاکسی ها. ساندویچی نانوایی و …. آیا ما با این کار داریم ازشون سوء استفاده می کنیم؟ نخیر! اونام می تونن نرن سرکار. و برن کاری رو بکنن که ته ماه پول بیشتری دستشون می یاد. شاید بگید وای  اینطوری کشور داغون می شه   ولی برعکس کشور آباد هم می شه. کشوری که بیمه و مالیاتش گردن کارآفرین ها رو شکسته. گمرکش ۶۰۰۰ ماشین لوکس وارد می کنه وقتی اجازه ترخیص مواد اولیه تو این شرایط سخت پیش رو (که من به عینه تو کار خودم برای قطعات الکترونیکی دیدم)  نمی ده همون بهتر که زمین بخوره… تکلیفمون هم زودتر مشخص می شه. صلوات